|
بر
اساس دستورالعمل صادره از سازمان پزشکی قانونی در موارد مشروحه ذیل
تعیین و یا تأیید علت فوت الزاماً باید در پزشکی قانونی انجام گرفته،
فقط این سازمان مجاز به صدور جواز دفن برای آن میباشد:
1
مرگ ناشی از قتل
2
مرگ به دنبال خودکشی
3
مرگ به دنبال هرگونه منازعه (اعم از درگیری فیزیکی و یا لفظی)
4
مرگ ناشی از صدمات هر نوع سلاح سرد و یا گرم
5
مرگ به دنبال حوادث رانندگی و تصادفات (به هر شکل و با هر فاصله
زمانی از حادثه که مرگ رخ دهد)
6
مرگ به دنبال مسمومیت (شیمیایی، دارویی، گازگرفتگی و ...)
7
مرگ به دنبال سوء مصرف مواد مخدر
8
مرگ به دنبال حوادث (زلزله، سیل، سقوط، برقگرفتگی، سرمازدگی،
گرمازدگی، صاعقهزدگی و ...)
9
مرگ ناشی از کار (حوادث شغلی، مواد آلاینده محیط کار و ...)
10
مرگ در زندان، بازداشتگاه، پرورشگاه، اردوگاه، پادگان، آسایشگاه،
مهمانسرا و ...
11
مرگ در معابر و مجامع عمومی و پارکها
12
مرگ ناشی از اقدامات تشخیصی و درمانی
13
مرگ حین یا متعاقب زایمان یا سقط جنین
14
مرگ حین یا متعاقب ورزش
15
مرگهای ناگهانی غیر منتظره و غیر قابل توجیه
16
هر مرگی که احتمال شکایت از کسی مطرح باشد
17
هر نوع مرگ مشکوک
18
مرگ افراد ناشناس
19
مرگ اتباع بیگانه
20
مرگ ناشی از خشونت خانوادگی
21
هر مرگی که احتمال جنحه یا جنایت در آن برود
صدور جواز دفن موارد ذکرشده خارج از سازمان پزشکی قانونی کشور بدون
دستور مقام قضایی خلاف قوانین و نظامات دولتی محسوب میگردد.
لذا به کلیه همکاران محترم توصیه میشود که در مورد صدور گواهی فوت و
جواز دفن دقت کافی را مبذول دارند و از صدور آن در موارد مرگهای مشکوک
خودداری نمایند تا دچار تبعات قانونی آن نشوند.
مرکز پیشگیری از قصور پزشکی
معاونت انتظامی
سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
|